جايگاهش در بهشت خوشيهايى خواهد بود كه خدا آن را بر فرومايه‌ها حرام كرده است ، و كسى كه بخل ورزد ، نكوهيده مىماند و آتش او را به جهنمى مىافكند كه آشاميدنى آن چرك زخمها ( ى دوزخيان ) و آب جوشان خواهد بود . » فاطمه عليها السّلام در پاسخ گفت : « من آن را به زودى بىهيچ نگرانى به يتيم مىدهم و ( بدين وسيله خشنودى ) خدا را بر كسان خود مقدم مىدارم . آنان كه شير بچّه‌هاى منند گرسنه گذرانده‌اند كوچكترينشان در ميدان نبرد كشته مىشود . او در كربلا ( به دست تبهكاران ) ناجوانمردانه كشته مىشود ، واى بر كشندگان او و جرم سنگين آنان . آتش ( خشم الهى ) او را به پست‌ترين طبقات جهنم بيفكند و زنجيرهاى دوزخى او بر زنجيرهاى جهنميان فزونى يابد . » سپس برخاسته ، آنچه در سفره بود به يتيم داد ، همگى گرسنه شب را به روز آوردند ، در حالى كه جز آب خالص نچشيده بودند روزه گرفتند . پس فاطمه عليها السّلام سراغ يك سوم آخر پشم رفت ، آن را رشته ، يك من باقى مانده جو را آرد نمود و خمير كرد و پنج قرص نان - براى هر نفر يك عدد - پخت . ( شب شد و ) على عليه السّلام با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نماز مغرب را خواند و به منزل آمده سفره را در نزديكى او گسترد و هر پنج نفر كنار سفره نشستند . چون على عليه السّلام اولين لقمه را گرفت ( تا افطار كند ) ، اسيرى از مشركان بر در منزل آمد و عرض كرد : سلام بر شما اى خاندان محمّد صلّى اللّه عليه و آله ! آيا بر ما كه اسير شماييم سخت مىگيريد و غذايى به ما نمىدهيد ؟ على عليه السّلام لقمه را از دست نهاد ، سپس فرمود : « فاطمه ! اى دختر پيامبر خدا احمد ( مختار ) ، اى دختر پيامبر آقا و سرور ، اكنون اين اسيرى كه رو بجايى نمىبرد و در زنجير اسارت خود گرفتار و دست بسته است به در خانه آمده است ، او به ما از گرسنگى خود مىنالد و ژنده‌پوش ( و آشفته حال ) است . هر كس امروز او را اطعام كند ( پاداش ) آن را در فرداى قيامت نزد خداى والامرتبه يگانه و يكتا دريافت مىكند كه هر برزگرى آنچه را امروز مىكارد فردا درو